Opłata miejscowa – potocznie nazywana klimatyczną – to opłata lokalna pobierana od turystów za pobyt w miejscowościach o szczególnych walorach. W hotelu zobaczysz ją zwykle jako osobną pozycję na rachunku. Wyjaśniamy, kiedy jest obowiązkowa, ile wynosi i jak się ją liczy.
Co to jest opłata miejscowa (klimatyczna)?
Zgodnie z art. 17 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych rada gminy może wprowadzić opłatę miejscową. Pobiera się ją od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych – za każdą rozpoczętą dobę pobytu – w miejscowościach:
- o korzystnych właściwościach klimatycznych, walorach krajobrazowych i warunkach do pobytu w tych celach, albo
- położonych na obszarach ochrony uzdrowiskowej.
W uzdrowiskach gmina może zamiast tego pobierać opłatę uzdrowiskową. Od osoby, od której pobiera się opłatę uzdrowiskową, nie pobiera się już opłaty miejscowej.
Czy opłata klimatyczna jest obowiązkowa?
Tak – jeśli gmina ją wprowadziła uchwałą, turysta spełniający warunki musi ją zapłacić. Hotel pobiera ją zwykle jako inkasent i przekazuje gminie. Jeśli w danej miejscowości opłaty nie wprowadzono, hotel nie może jej pobierać.
Ile wynosi opłata miejscowa w 2026 roku?
Stawki ustala rada gminy w uchwale, ale nie mogą przekroczyć górnych granic ogłaszanych co roku przez ministra finansów. W 2026 roku maksymalne stawki wynoszą:
| opłata | maksymalna stawka za dobę w 2026 r. |
|---|---|
| opłata miejscowa w miejscowościach o walorach klimatycznych i krajobrazowych | 3,46 zł |
| opłata miejscowa na obszarach ochrony uzdrowiskowej | 4,89 zł |
| opłata uzdrowiskowa | 6,67 zł |
Rzeczywista stawka w danej miejscowości może być niższa. Sprawdzisz ją w uchwale gminy lub zapytasz w hotelu.
Jak obliczyć opłatę miejscową?
Opłata = stawka gminy × liczba rozpoczętych dób pobytu × liczba osób, które jej podlegają.
Przykład: dwie osoby dorosłe na 5 nocy w miejscowości ze stawką 3,00 zł zapłacą 3,00 zł × 5 dób × 2 osoby = 30 zł (jeśli gmina liczy doby według nocy noclegowych; sposób liczenia rozpoczętych dób może zależeć od zasad poboru przyjętych w uchwale).
Kto nie płaci opłaty miejscowej?
Ustawa zwalnia z opłaty miejscowej i uzdrowiskowej m.in.:
- osoby przebywające w szpitalach,
- osoby niewidome i ich przewodników,
- zorganizowane grupy dzieci i młodzieży szkolnej,
- właścicieli domów letniskowych płacących podatek od nieruchomości w tej miejscowości,
- na zasadzie wzajemności – personel przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych niebędący obywatelami polskimi.
Gmina może w uchwale wprowadzić dodatkowe zwolnienia, np. dla dzieci do określonego wieku.
Opłata miejscowa w cenie pobytu?
Portale rezerwacyjne i hotele często podają cenę bez opłaty miejscowej, doliczaną na miejscu. Warto to sprawdzić przed rezerwacją – zob. jak unikać dodatkowych opłat w hotelu. Z wpływów z opłaty gminy finansują m.in. utrzymanie infrastruktury turystycznej.
Opłaty turystyczne za granicą
Podobne opłaty (tzw. city tax, tourist tax) pobiera wiele miast i regionów Europy. Ich wysokość bywa znacznie wyższa niż w Polsce i często zależy od kategorii hotelu. Zwykle płaci się je na miejscu, w lokalnej walucie.
Najczęstsze pytania
To potoczna nazwa opłaty miejscowej – opłaty lokalnej pobieranej przez gminę od turystów przebywających dłużej niż dobę w miejscowościach o szczególnych walorach klimatycznych lub krajobrazowych albo na obszarach ochrony uzdrowiskowej.
Tak, jeśli gmina wprowadziła ją uchwałą, a turysta spełnia ustawowe warunki. W miejscowościach, w których jej nie wprowadzono, nie jest pobierana.
Maksymalnie 3,46 zł za dobę w miejscowościach o walorach klimatycznych i krajobrazowych oraz 4,89 zł na obszarach ochrony uzdrowiskowej. Opłata uzdrowiskowa może wynieść maksymalnie 6,67 zł za dobę.
Ustawa zwalnia zorganizowane grupy dzieci i młodzieży szkolnej. Zwolnienia dla dzieci podróżujących z rodzicami zależą od uchwały danej gminy.
1 komentarz do “Opłata miejscowa (klimatyczna) w hotelu – co to jest, ile wynosi w 2026 r. i kto jej nie płaci”